Wie? Wat? Waar?

Wie? Wat? Waar?

Tom Lievens
Biografie
Te huur

Te huur

Optredens
Read More

De man met de baard

Daar zat hij. Verworden tot een schilderij, een stilleven. Dat hij zat te bedelen was duidelijk. Vanop het voetpad zag ik de bijna verlaten parking van de supermarkt net voor sluitingsuur. In een kegel van licht net naast de ingang zat de sjofele figuur. Kennen deed ik hem niet. De afgelopen weken was het me opgevallen dat hij daar zat maar had ik hem niet gezien. Vele dingen passeren mijn netvlies maar echt zien doe ik ze niet altijd. En nu, dankzij d...

Nooit werd hij gemist

De pijnbomen geworteld in de rotsen geurden hun parfum. Naar beneden kijkend kon hij de zee zien. Elke dag zat hij daar. De geelbruine einder verraadde de komst van de zon. Aan dit stukje nog ongerepte Middellandse zee kust kwam hij elke dag de nieuwe dag begroeten. Geen appartementsblokken, campings, barretjes, overvolle straten en de stank van gebraden kippen viel hier te bespeuren. Die was hij al jaren geleden ontvlucht. Vluchten was zijn levens...

Zichtbare woorden

Andere einde dan "onzichtbare woorden" op "Hemellichaam" Ik moest plassen. De druk van zijn kop in mijn schoot verhoogde nog de nood. Op de wekker van het nachtkastje toonden de digitale cijfers me dat het drie uur in de nacht was. Toch was het niet helemaal donker. Het licht brandde nog op de gang. Hij had me wellicht liggen bekijken met zacht licht. Meerdere malen was ik halfwakker geworden en had ik hem van op zijn stoel aan zijn schrijftafel naar mi...

Onzichtbare woorden

Vervolg op: "Hemellichaam" Er was iets. Ik sliep nog maar een zweem van bewustzijn vertelde me dat er iets was. Mijn handen gingen om me heen en toen over me heen. Ik lag onbedekt en had het koud. Slaapdronken opende ik mijn ogen en merkte dat het licht op de gang brandde. Het gewicht van zijn slapende kop in mijn schoot deed me nu helemaal wakker zijn. Had hij zitten schrijven aan zijn tafel afgelopen nacht? Was hij moe op mij gedonderd zonder nog t...

Hemellichaam

Daar lag ze. Altijd had ik me al verbaasd hoe ze zo plots doodmoe kon zijn. Plotsklaps inslapen kon. Haar lichaam halfbedekt met het dekbed. Haar linkerbeen was ontbloot. Haar bovenlichaam toonde net de ronding van haar borst die eindigde en overging in haar zijde. Ik wist als ik haar nu zou wakker maken door in haar hals te kussen ze zou glimlachen en onverstaanbare woorden zou spreken. Slaaptalen noem ik het. En in mij huisden woorden die ik aan haar...

Wat ben ik zonder kinderarbeid?

Zij die me kennen, kennen mijn afkeer van gestichten der massakooppsychose. De patiënten die er rondwaren met hongerige blikken, glinsterende ogen die verraden hoe de aan te kopen waren hen genot zullen schenken roepen bij me een mengeling van meelij en boosheid op. Van blik tonijn tot breedbeeldscherm, al die zaken schenken blijkbaar genot. Gisteren kon men ook mij daar vinden na meer dan een jaar. Het moment had ik haarfijn uitgekozen, om toch n...

Opiniestuk zonder opinie

´t Stond in de sterren geschreven dat er kloterij ging van komen. Het in sterren schrijven is voorbehouden aan de goden vermoed ik want mij is deze kunde onbekend. Zes september 2017 was het startschot van wat een heet najaar zou blijken in Catalonië. U kent die streek wel, vele Noorderlingen passeerden al de Costa Brava en hun met appartementen en drankgelegenheden volgepropte straten en stranden. Dat dit deeltje van de wereld ook over een eigen reger...

´t Zot in de kop

Laat mij niet negatief wezen. Daar zijn de dagelijkse borden en glazen al voldoende mee gevuld. laat mij eens zot doen, en vanop de maan die blauwe bol daar voor mijn neus hangend een keer aanschouwen en beschouwen. ´k Zal beginnen met aanschouwen. Mijn mond valt een beetje open bij zoveel schoonheid, ´t moet gezegd, wonderbaarlijk stil hangt hij daar. Witte slierten die over continenten zweven. En met wat geduld zie ik in een aantal uren tijd het ding o...

Symfonie van biologie

Na een halve eeuw in dit bestaan kwam de vraag keihard aan: Wie was hij? Inderdaad, dacht hij, wie ben ik? Zou ook hij zijn overlijdensbericht zelf redacteren zoals hij onlangs in de krant las met de woorden: ´Sylvain heeft deze wereld verlaten. Zonder iets nuttigs bij te dragen´. De vraag wie hij was kwam uit de mond van de ambtenaar die een of ander had in te vullen opdat Sylvain zijn identiteitskaart vernieuwen kon. Verdwaasd bekeek hij de man. ...

Roven als de raven

´t Was begonnen zoals bijna alles begint, met een voorval dat een mens uit zijn routine haalt. Een wakker schudden uit de dagelijkse bezigheden die zonder nadenken gedaan worden. Zoals er wel al eens aan de kop gevoeld word of er niet vergeten werd de haren te kammen bij het buitenstappen. Vele dingen doet een mens zonder erbij na te denken of stil te staan. Soms vergeet men zelfs langswaar men gereden of gewandeld is om ergens te raken. Puur uit gewoonte....